Category Archives: Uncategorized

δημοσιογραφία:πορτρέτο Δημήτρης Μάρης

Ο Δημήτρης Μάρης είναι ο πρόεδρος του ομίλου 24MEDIA και πρόεδρος της Ένωσης Εκδοτών Διαδικτύου.
Με παρουσία πάνω από 10 χρόνια στον χώρο των Μέσων Ενημέρωσης παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό βιογραφικό. Αμέσως μετά τις σπουδές του στην Αμερική ανέλαβε ενεργητικό ρόλο στο πεδίο των επιχειρήσεων και των επενδύσεων καθώς και των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα. Οι επαγγελματικές του ικανότητες στο πεδίο των τεχνολογιών και των νέων μέσων αποδεικνύουν την μεγάλη επιρροή που έχει ο ίδιος στην διαμόρφωση της σύγχρονης ενημέρωσης .

Ποιος είναι όμως ο επιχειρηματίας Μάρης.
Η επιχειρηματική του δράση είναι πολύ γνωστή. Επικεφαλής του κορυφαίου αθλητικού Ομίλου 24Media Group , διαχειρίζεται 17 ιδιόκτητα και συνεργαζόμενα sites:sport24, News 24/7, Contra, NBA, Euroleague, Oneman, Ladylike κλπ.
Είναι ο πρόεδρος της ταχύτερα αναπτυσσόμενης ομάδας ψηφιακών μέσων της Ελλάδας. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του «άνθρωπο της τεχνολογίας που ταξιδεύει στον χώρο των νέων μέσων και τεχνολογιών»
Η 24 MEDIA αποτελεί το μεγαλύτερο δίκτυο Digital Media στην Ελλάδα. Οι μόνιμοι επισκέπτες ξεπερνάνε τα 6 εκατομμύρια ενώ οι θεάσεις των σελίδων φτάνουν πάνω από 200 εκατομμύρια μηνιαίως. Η αποστολή του ομίλου είναι η παραγωγή περιεχομένου και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας μέσω της ποικιλομορφίας των brands, των πλατφορμων διανομής αλλά και της παρουσίασης νέων και σύγχρονων επικοινωνιακών λύσεων στην αγορά της διαφήμισης.

Τη ναυαρχίδα της 24MEDIA, αποτελεί το κορυφαίο αθλητικό brand το Sport24.gr το οποίο ανατρέπει το τοπίο της ψηφιακής ενημέρωσης στο διαδικτυακό digital περιβάλλον, θεσπίζοντας νέους κανόνες στην αγορά της Ελλάδας με σημαντικότατες διεθνείς συνεργασίες όπως όπως Huffington Post, NBA, και Euroleague.
Το μεγάλο ψηφιακό στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο Δημήτρης Μάρης αφορά στον νέο κώδικα δεοντολογίας στην ενημέρωση στην Ελλάδα.
Σε μια εποχή που τίποτα δε μοιάζει δεδομένο, όπου το διαδίκτυο κερδίζει συνεχώς έδαφος και ακόμα και τα παραδοσιακά συγκροτήματα του τύπου φαίνεται να περνάνε κρίση, ο επικεφαλής της 24Μedia Group βλέπει το όνομα του να επικρατεί στις συζητήσεις για την επόμενη μέρα των ελληνικών ΜΜΕ.

Πηγές:
http://www.sport24.gr/dimitris-maris/
http://www.fortunegreece.com/article/dimitris-maris-enas-game-changer-sta-media/
http://www.24media.gr/brands/
http://www.contra.gr/dimitris-maris/
http://fourtounis.gr/2017/08

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Παρουσίαση καμπανιών ψηφιακής επικοινωνίας

Η συνταγή μιας πετυχημένης καμπάνιας ψηφιακής επικοινωνίας
η προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα

Κάπου στην Αμερική
Ήταν ένα κρύο πρωϊνό του Φλεβάρη το 2007 όταν ο Μαρκ Αντερσεν έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν φίλο.
-Θέλεις να γνωρίσεις κάποιον που έχει μια καταπληκτική ιδέα?
Φύση ανήσυχη και περίεργη ο Μαρκ Αντερσεν, ιδρυτής της Netscape, επιχειρηματίας και βασικός παράγοντας της Silicon Valley,πήρε την πρώτη πτήση για το Σαν Φρανσίσκο.
Συνάντησε κάποιον που δούλευε ένα πρόγραμα πάνω στην χρήση της των κοινωνικών δικτύων και της ψηφιακής επικοινωνίας στις προεκλογικές εκστρατείες.

Ο Αντερσεν θυμάται ‘’ήταν ένας τύπος που αυτά που έλεγε έμοιαζαν απίθανα αλλά πόσα έχουμε δει να είναι απίθανα και να πραγματοποιούνται τελικά?’’

Κάπου στην Washington
Την ίδια εποχή περίπου ο Ομπάμα ήταν ένας σχεδόν άγνωστος γερουσιαστής που έτρεχε την προεκλογική του εκστρατεία για πρόεδρος ενάντια σε κολοσσούς της πολιτικής.

Εκλογές 2008
Στις 4 Νοεμβρίου του 2008 ο άγνωστος Ομπάμα κέρδισε τις εκλογές και ανακηρύσσεται ο 44ος πρόεδρος της Αμερικής με 8.5 εκτατομυρια ψήφους!

Quizz: ποιος βοήθησε στην οργάνωση της εκστρατείας?
Απάντηση: ο Μαρκ Αντερσεν…
Αυτή ήταν και η μέρα που άλλαξε την ιστορία των εκλογικών καμπανιών στην πολιτική εγκαινιάζοντας επίσημα την είσοδο της στην εποχή της ψηφιακής επικοινωνίας.

Τι έκανε λοιπόν αυτή την εκστρατεία τόσο πετυχημένη
Η απάντηση είναι μία. Η χρήση των κοινωνικών δικτύων και της ψηφιακής επικοινωνίας που έκαναν τον Ομπάμα γνωστό σε ολόκληρη την υφήλιο.
Η συνταγή:
Ένας επικοινωνιακός υποψήφιος, η δημιουργία ενός αγαπητού προφίλ του προέδρου ‘’της διπλανής πόρτας’’ και ένα δυνατό επικοινωνιακό μήνημα με λέξεις όπως όραμα, ελπίδα, δράση, αλλαγή ήταν τα δυνατά όπλα της εκστρατείας.
Η προβολή του Ομπάμα όμως μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα καθώς και η χρήση της ψηφιακής επικοινωνίας αποτέλεσαν την ναυαρχίδα του.Οι ειδικοί αναφέρουν ότι χωρίς την χρήση των ψηφιακών μέσων η νίκη του δεν θα ήταν εξασφαλισμένη.
Επιγραμματικά η προεκλογική εκστρατεία αποδείχτηκε επιτυχής λόγω της
• Χρήσης κοινωνικών δικτύων για να περάσει το πολιτικό μήνυμα
• Χρήσης ψηφιακής επικοινωνίας για την προσέλκυση εθελοντών αλλά και χρηματοδοτήσεων για την προεκλογική εκστρατεία
• Διαφημιστικής προβολή e-campaigns
• Στρατηγικής επικοινωνίας
• Αποστολής δελτίων ( media monitoring)
• Τηλεφωνικής διαφήμισης μέσω μηνυμάτων και email
• Video ζωντανές συνδέσεις
• Take me home σλόγκαν όπου ανάλογα με την περιοχή κατοικίας των ψηφοφόρων τους καλούσαν να πάνε να ψηφίσουν παρέα.
Αποτέλεσμα
(Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους.)
• Ακόλουθοι στο twitter 115.000
• Ακόλουθοι στο Facebook 2.5 εκατομμύρια
• Συνδορμητές στο κινητό 3.000 εκατομμύρια
• Εστάλησαν 1 δισεκατομμύριο email στους ψηφοφόρους
• 50.000.000 άνθρωποι ξόδεψαν 14.000.000 ώρες παρακολούθησης της εκστρατείας στο You tube.
• Η σελίδα www. my.barackobama.com δέχτηκε 2.000.000 εγγραφές
• Γράφτηκαν 400.000 blogs
• 639.000.000 δολλάρια μαζεύτηκαν από χρηματοδότες
• Ο Ομπάμα ήταν ο πρώτος πρόεδρος με προφίλ σε σελίδες AsianAve.com, MiGente.com, and BlackPlanet.com
• Χτίσιμο σχέσεων μέσω της ψηφιακής επικοινωνίας blogs, κοινωνικά δίκτυα όπου δεχόταν και απαντoύσε σε ερωτήσεις
Η καμπάνια αυτή οργανώθηκε σαν μια start up επιχείρηση όπου η ψηφιακή επικοινωνία και το Internet αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο και αποδείχτηκε το πιο αποτελεσματικό διαδικτυακό επιχειρηματικό πλάνο στην ιστορία.
Όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι του Ομπάμα χρησιμοποιούσαν τα παραδοσιακά μέσα ο ίδιος έπιασε τον παλμό 8.5 εκατομυρίων ψηφοφόρων αποδεικνύοντας τη δύναμη του μέσου στην μεταφορά του μηνύματος.

Επίλογος

Η εκστρατεία του Ομπάμα αποδεικνύει την τεράστια επιρροή που έχουν τα κοινωνικά δίκτυα στην κινητοποίηση του κόσμου.Η καμπάνια αυτή δεν ήταν μια κλασσική προεκλογική εκστρατεία αλλά ένα κίνημα που έβαλε την πολιτική στο παιχνίδι της ψηφιακής επικοινωνίας.Άλλαξε την δομή των πολιτικών εκστρατειών και ουσιαστικά έγραψε ιστορία αποδεικνύοντας ότι η ψηφιακή επικοινωνία μπορεί να αλλάξει την ροή της ιστορίας
Ηθικό δίδαγμα
Όταν μας καλούν από Σαν Φρανσίσκο να απαντάμε πάντα και να ακούμε τι έχουν να μας πουν…όλα είναι πιθανά.
Πηγές

http://dragonflyeffect.com /the-obama-campaign/
https://people.stanford.edu files/tebrmay-june-obama.pdf
http://www.washingtonpost.com/news/politics
http://www.newsmax.com/US/Barack-Obama-social-media-digital-policy

Leave a comment

Filed under Uncategorized

δημοσιογραφία

δημοσιογραφία
Δημοσιογραφία είναι η συγκέντρωση ειδήσεων και πληροφοριών, και η διάδοση τους με στόχο την κατά το δυνατόν ορθή πληροφόρηση των πολιτών. Η δημοσιογραφία εμπεριέχει την υποκειμενική άποψη αυτού που την ασκεί, από τον τρόπο διαμόρφωσης ή παρουσίασης των συγκεντρωμένων πληροφοριών, μέχρι τον άμεσο σχολιασμό τους. Όποιος ασκεί τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα υπόκειται στον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ένωσης συντακτών στην οποία ανήκει.

Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η δημοσιογραφία καλύπτουν όλα τα ζητήματα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Το επάγγελμα του δημοσιογράφου θεωρείται από κάποιους λειτούργημα από την άποψη ότι ο δημοσιογράφοςεπιτελεί κοινωνικό έργο, εργάζεται προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας και συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της

Leave a comment

Filed under Uncategorized

επικοινωνία:ταλέντο ή γνώση ή και τα δύο;

επικοινωνια
Tαλέντο ή γνώση ή και τα δύο;
από Βασίλειος-Περικλής Μουρδουκούτας – Κυριακή, 9 Οκτώβριος 2016, 11:30 πμ

Το ερώτημα:
“Η επικοινωνία είναι ταλέντο, δηλαδή ή το έχεις ή δεν το έχεις, ή είναι κάτι που μπορείς να το διδαχθείς και το μαθαίνεις;”

από Ευθαλία Θεοδωρίδη

Η δεξιότητα της αποτελεσματικής επικοινωνίας, νομίζω ότι είναι επίκτητη κι ότι μπορεί να διδαχθεί με πρώτο και βασικό σχολείο την οικογένεια. Όπως είπε ο Φρόυντ “είμαστε τα παιδικά μας χρόνια”. Όσοι υπήρξαν “τυχεροί” να βιώσουν καθημερινά την ενσυναίσθηση σε ένα περιβάλλον αποδοχής με συναισθηματικά νοήμονες ανθρώπους, έχουν ήδη ένα σημαντικό “βιογραφικό”, που συνεχώς το εμπλουτίζουν και το εξελίσσουν. Οι υπόλοιποι πρέπει να το χτίζουν με κόπο, μέσα από την διαδικασία αυτεπίγνωσης αρχικά, και την επιθυμία για την τροποποίηση της αντίληψης για τους άλλους και της συμπεριφοράς απέναντί τους. Η επικοινωνία είναι μια τέχνη και οι καλύτεροι δάσκαλοι είναι οι, ήδη, εκπαιδευμένοι γονείς. Παρόλαυτά, ακόμη κι αν το άτομο δεν μπορεί να αλλάξει στις πολύ στενές σχέσεις πχ συντροφικότητα, μπορεί ωστόσο να υιοθετήσει νέους τρόπους προσέγγισης σε διαπροσωπικές σχέσεις πιο αποστασιοποιημένες, να μάθει δλδ να προσαρμόζει τους κοινωνικούς κανόνες που ισχύουν στο ανάλογο πολιτισμικό πλαίσιο και να βελτιώσει την ποιότητα των σχέσεων. Τα μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης θα έπρεπε να διδάσκονται συστηματικά στα σχολεία καθώς και μαθήματα έκφρασης πχ θέατρο.

από Ευδοξία Σούμπουρου

Συμφωνώ κι εγώ με την Ευθαλεια.οι βάσεις μπαίνουν από την οικογένεια και το κοινωνικό και εκπαιδευτικο περιβάλλον . θεωρώ επίσης ότι όσο ταλέντο και να υπάρχει αν δεν κατακτηθουν κάποια βασικά εργαλεία επικοινωνίας και δεν υπάρχει θεωρητική βάση δύσκολα το ταλέντο αυτό θα αναδειχθεί.επίσης η πολύ δουλειά και εξάσκηση παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο καθώς και η παρατηρητικοτητα των ανθρωπίνων σχέσεων. Η επικοινωνία εντέλει είναι επιστήμη του “ανθρώπου “όσο καμία άλλη .

από Χριστίνα Λιναρδάκη

Όταν λέμε “ταλέντο” εννοούμε, φαντάζομαι, την ιδιοσυγκρασία και το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πιο εξωστρεφείς και άρα πιο “επικοινωνιακοί” από άλλους. Ακόμη και γι’ αυτούς όμως, όπως και για όλους τους υπόλοιπους, αυτό που χρειάζεται είναι αυτοπεποίθηση: η αυτοπεποίθηση βοηθά να βρει κανείς τη φωνή του και να επικοινωνήσει. Προσωπικά ζηλεύω πραγματικά τους ανθρώπους που επικοινωνούν με φυσικότητα, τολμούν δηλαδή να είναι ο εαυτός τους, και μιλούν με αυθεντικό τρόπο.
Στο ζήτημα της αυτοπεποίθησης, για να επιστρέψω στο ερώτημα, σίγουρα βοηθά πολύ η οικογένεια και η εκπαίδευση, όπως ήδη ειπώθηκε, χωρίς ωστόσο αυτοί να είναι οι μοναδικοί παράγοντες που παίζουν ρόλο: τον εαυτό μας και τη φωνή μας πολλοί τη βρήκαμε πολύ αργότερα στο μονοπάτι μας, κάποιες φορές χωρίς καμία βοήθεια ή διδαχή από την οικογένεια, απλώς επειδή θέλαμε πολύ να γίνουμε κάτι. Οπότε, στο ερώτημα της συναδέλφου, προσωπικά θα απαντούσα με σιγουριά “διδάσκεται”, χωρίς ωστόσο να παραπέμπω στις θεωρητικές βάσεις κατ’ ανάγκην…

από Αναστασία Αγραφιώτη

Παλιότερα κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο ένα βίντεο, το οποίο έδειχνε σε κοντινό πλάνο ένα παιδί καμηλοπάρδαλη να ρωτάει τη μαμά καμηλοπάρδαλη γιατί έχει τόσο ψηλά πόδια, τόσο ψηλό λαιμό, κλτ κ η μαμά του εξηγούσε ότι όλα αυτά το βοηθάνε να τρέχει, να τρέφεται, κτλ. Στο τέλος βλέπαμε την εικόνα από απόσταση. Τα δύο ζώα ήταν σ ένα κλουβί κ η τελευταία ερώτηση του παιδιού ήταν: “αφού είμαι έτσι γι αυτούς τους λόγους, τότε τι κάνω κλεισμένος εδώ μέσα”; Και το δίδαγμα ήταν: ό,τι χαρακτηριστικά και να έχουμε, δε μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε αν δε βρεθούμε στο κατάλληλο περιβάλλον. Η δυνατότητα λοιπόν για αποτελεσματική επικοινωνία μπορεί να είναι και προδιάθεση, ταλέντο, δεν μπορεί όμως να γίνει ικανότητα αν δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον, οι κατάλληλες συνθήκες, η κατάλληλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αν πάλι δεν υπάρχει αυτή η προδιάθεση, οι κατάλληλες συνθήκες, η διδασκαλία είναι αυτή που μπορεί να μας οπλίσει με τις “τεχνικές” ικανότητες να γίνουμε όσο το δυνατόν αποτελεσματικότεροι στην επικοινωνία μας.

από Έλενα Σέργη

Η επικοινωνία θεωρώ ότι είναι ένα ταλέντο το οποίο.. διδάσκεται, αρκεί να έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Αναμφίβολα η οικογένεια αποτελεί το πρώτο πεδίο κοινωνικών σχέσεων, ενώ το σχολείο και το πανεπιστήμιο ενισχύουν το πεδίο αυτό. Όμως, εναπόκειται σε εμάς τους ίδιους πόσο θέλουμε να μάθουμε και να αναπτυχθούμε.

από Χρυσούλα Μαρκεσίνη

Η επικοινωνία μπορεί να είναι ένα ταλέντο που διαθέτει κάποιος,με την έννοια να μπορεί εύκολα να συνδεθεί σε έναν κύκλο ανθρώπων,να γίνειαποδεκτός, να κάνει νέες γνωριμίες ,να επιτυγχάνει με ευκολία να πείθει ή να πραγματοποιεί ότι θέλει,να είναι αρεστός και προσεγγίσιμος,να έχει πρόσβαση προς τον κόσμο που απευθύνεται ,με τον τρόπο,το λόγο την προς τα έξω εικόνα του.Αυτό μπορεί να είναι ένα χάρισμα που διαθέτει κάποιος. Όμως, όλοι μας είμαστε ο εσωτερικός εαυτός μας και ταυτόχρονα αυτό που θέλουμε να βλέπουν οι άλλοι, σε εμάς. Η παρουσία μας,προς τα έξω,η εικόνα μας,αν μιλάμε γρήγορα,έντονα,δυνατά…αν κάνουμε χειρονομίες για να επικοινωνήσουμε,αν διαλέγουμε αυτό ή εκείνο το στυλ ντυσίματος, είναι θέμα επιλογών.Μπορούμε να βελτιώσουμε,με γνώσεις και τεχνικές την επικοινωνία μας.Αναζητώντας αποτελεσματικότερους τρόπους επιρροής και διαβάζοντας η γνώση γίνεται μάθηση.Η επικοινωνία είναι ταλέντο και γνώση.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Επικοινωνία

Επικοινωνία είναι η διαδικασία της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ δύο ή περισσοτέρων μερών για τα οποία η πληροφορία έχει νόημα, οπότε αποκτά νόημα και η ανταλλαγή της ως πράξη. Επικοινωνία έχουμε για παράδειγμα μεταξύ έμβιων όντων με την ανταλλαγή σκέψεων, μηνυμάτων, συναισθημάτων ή πληροφορίας μέσω της ομιλίας, της εικόνας, της γραφής, της συμπεριφοράς κλπ.

Η επικοινωνία είναι η διαδικασία με την οποία ένας πομπός Α (άνθρωπος ή ομάδα) μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες ή συναισθήματα σε ένα δέκτη Β (άνθρωπος ή ομάδα) με στόχο να ενεργήσει πάνω του με τρόπο ώστε να προκαλέσει σε αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων ή συναισθημάτων και σε τελική ανάλυση να επηρεάσει την κατάστασή του και τη συμπεριφορά του [1].

Η επικοινωνία είναι μια διαδικασία ανταλλαγής μηνυμάτων που δεν συμβαίνει απαραίτητα μεταξύ ανθρώπινων όντων, αλλά κάθε οργανισμού ή μηχανής που είναι σε θέση να λάβει και να στείλει μηνύματα ή σήματα που επενεργούν στην πνευματική ή φυσική του κατάσταση ή στη συμπεριφορά του. Η επικοινωνία μπορεί να είναι είτε αυθόρμητη και φυσική είτε (όταν αφορά ανθρώπινη κατασκευή) προσχεδιασμένη και κωδικοποιημένη συνειδητά και προσεκτικά.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Σεμινάριο Ολογραφίας

Ένα σεμινάριο φαντασίας στον μαγικό κόσμο του μέλλοντος.
Η ολοένα αυξανόμενη τεχνολογική πρόοδος μας προετοιμάζει για το μέλλον της επικοινωνίας που θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά.
Μια πολύ μεγάλη πρόκληση είναι η αξιοποίηση όλης αυτής της φουτουριστικής κουλτούρας που καλλιεργείται και αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς.
Η ολογραφία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της επικοινωνίας του μέλλοντος.
Τι είναι όμως ολογραφία?
Προέρχεται , από τις ελληνικές λέξεις ΟΛΟΝ και ΓΡΑΦΕΙΝ, είναι μια τεχνική για την καταγραφή των φωτεινών κυμάτων που ανακλώνται από ένα αντικείμενο.

Το ολόγραμμα όταν φωτισθεί με κατάλληλο τρόπο, αναπαράγει ένα ακριβές τρισδιάστατο είδωλο-αντίγραφο του αντικειμένου.
Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε όλους όσοι αγαπούν τις τεχνολογικές καινοτομίες και τον συνδυασμό των επιστήμων σε μια μοναδική εμπειρία. Μια εμπειρία που προβλέπει το μέλλον!

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Απαγορευμένα βιβλία: Συγγραφείς στην μαύρη λίστα

Από την «Κοκκινοσκουφίτσα» μέχρι τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του Διαφωτισμού, τα πιο φωτισμένα μυαλά της ανθρωπότητας είδαν τις σελίδες που συνέγραψαν να καίγονται από αφώτιστους ανθρώπους. Δείτε τα κορυφαία θύματα της λογοκρισίας ανά τους αιώνες.

Απαγορευμένα βιβλία: Συγγραφείς στην μαύρη λίστα
Δημοσίευση | 25 Νοεμβρίου 2010
Παλαιότερο των 360 ημερών
5 0 2
του Γιώργου Κόκουβα

Σήμερα θεωρείτε αυτονόητο να μπορείτε να διαβάζετε ελεύθερα αυτές τις γραμμές. Δεν ίσχυε, όμως, πάντα το ίδιο για κορυφαία βιβλία, οι φωτισμένοι συγγραφείς των οποίων είδαν το έργο τους να γίνεται προσάναμμα, στον βωμό του συντηρητισμού.

«Έχουμε το φυσικό δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τις πένες μας, όπως τις γλώσσες μας, με δική μας ευθύνη», είχε πει το 1764 ο Βολταίρος. Αλλά, φευ! Όχι μόνο δεν τον άκουσαν, αλλά ήταν από τους πρώτους που τοποθετήθηκαν «στο πυρ το εξώτερον» από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Ας πάρουμε τα πράγματα με την –χρονολογική- σειρά τους. Πρώτο μεγάλο πλήγμα στα γραπτά… που δεν έμειναν, ήταν αυτό της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ο περίφημος «ναός της γνώσης» της Αιγύπτου περιείχε ως γνωστόν μια σειρά βιβλίων, που είχαν μπει στην «μαύρη λίστα» της εποχής. Η πυρκαγιά και η καταστροφή -“μετακόμιση” για άλλους- της Βιβλιοθήκης έμεινε ανεξιχνίαστη για πάντα, αλλά οι προσπάθειες των Χριστιανών και Ρωμαίων να καταπολεμήσουν την αρχαία παράδοση είναι ακόμη γνωστές.

Στην Κίνα, τον 3ο αιώνα π.Χ., συναντάμε το επόμενο κρούσμα απαγόρευσης, αυτή την φορά σε βάρος του μεγάλου φιλοσόφου Κομφούκιου. Με τα «Ανάλεκτά» του έγινε πρότυπο διαβίωσης για πολλές γενιές Κινέζων. Ωστόσο, το 250π.Χ., το περίφημο βιβλίο με τον λόγο του κάηκε από τον Κινέζο Αυτοκράτορα, και μαζί του κάηκαν όσοι βρέθηκαν να έχουν στην κατοχή τους το συγκεκριμένο γραπτό.

Ο Αριστοφάνης με τις ελευθερόστομες κωμωδίες του δεν διώχθηκε στην αρχαία Αθήνα. Έπρεπε να περάσουν περίπου 24 αιώνες για να το πάθει κι αυτό. Υπό το καθεστώς δικτατορίας στην Ελλάδα της χουντικής επταετίας, η Λυσιστράτη απαγορεύτηκε ως αντιμιλιταριστικό έργο. Μαζί της, βέβαια, στην μαύρη λίστα των συνταγματαρχών μπήκαν πολλά βιβλία και είδη τέχνης. Το «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ ήταν από τα πρώτα που μπήκαν στο στόχαστρο, όπως και όλα όσα είχαν την παραμικρή αναφορά σε κομμουνιστικές ιδέες.

Από τον Μεσαίωνα στο σήμερα
Τα Μεσαιωνικά χρόνια δεν φημίζονται για τον προοδευτισμό τους. Ωστόσο, όπως είχε πει ο Σίγκμουντ Φρόυντ, «Τι πρόοδο έχουμε κάνει… Τον Μεσαίωνα θα με έκαιγαν. Τώρα κάνουν σειρά για να κάψουν τα βιβλία μου». Έτσι, η Ευρώπη πέρασε από τα σκοτεινά μεσαιωνικά χρόνια στα σκοτάδια του γερμανικού ναζισμού. Ο Χίτλερ δεν δίστασε, για τις ανάγκες της αντι-εβραϊκής προπαγάνδας του να ρίξει στην πυρά το πνευματικό έργο των Αϊνστάιν, Μπέντζαμιν, Μπρεχτ, Κάφκα, Ένγκελς, Μαρξ και Τρότσκι. Δείτε όλη την λίστα εδώ.

Λίγες δεκαετίες πριν, ο Μαρκ Τουέιν έγραψε το αριστούργημά του «Τομ Σόγερ». Οι περιπέτειες του ανήλικου ήρωα και του φίλου του Χακ Φιν έγιναν κόκκινο πανί σε πολλές αμερικανικές πολιτείες, επειδή υποτίθεται πως προωθούσαν την ανυπακοή των μικρών παιδιών.

Ένα τεράστιο κεφάλαιο λογοκρισίας και απαγόρευσης βιβλίων αφορά ασφαλώς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το «Index Librorum Prohibitorum» (Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων) που εξέδωσε η εκκλησιαστική αρχή, για να ορίσει τα «επικίνδυνα» για την πίστη των μελών της συγγράμματα, ανανεωνόταν συνεχώς από τον 16ο ως τον 20ο αιώνα και περιλαμβάνει λογοτεχνικό πλούτο μοναδικής ποικιλίας. Ιδού:

Από την πλευρά των επιστημών, «μαύρα πρόβατα» για την Καθολικισμό κρίθηκαν ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος. Φυσικά, οι εξωφρενικές(!) αστρονομικές τους αναζητήσεις ήταν άκρως αιρετικές. Από φιλοσοφικής πλευράς, καμένες σελίδες γνώρισαν, μεταξύ άλλων, ο Ντεκάρτ, ο Ντιντερό, ο Έρασμος, ο Καντ, ο Λοκ, ο Ρουσώ και ο Βολταίρος. Από λογοτέχνες, μισητοί για το Βατικανό ήταν ο «δικός μας» Νίκος Καζαντζάκης, με τον «Τελευταίο πειρασμό», ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Καζανόβα, ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο Ουγκώ, ο Ζολά και πολλοί πολλοί ακόμα. Δείτε τους όλους εδώ.

Εκτός, όμως, από τον θρησκευτικό ζήλο στην απαγόρευση βιβλίων, εξωφρενικές δικαιολογίες για να αποσύρουν βιβλία από την κυκλοφορία βρήκαν και πολλές πολιτείες και κράτη κατά τον 20ο αιώνα. Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές;
– Οι «Χίλιες και μία νύχτες» προκάλεσαν κύμα βιασμών στο Κάιρο, γι’ αυτό και απαγορεύτηκαν στην Αίγυπτο.
– Ο Ταρζάν ζούσε με την Τζέιν «μέσα στην αμαρτία». Γι’ αυτό, η ιστορία του Edgar Rice Burroughs γνώρισε λογοκρισία.
– Στο γνωστό παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας των αδερφών Γκριμ, αναφέρεται ότι το κοριτσάκι πηγαίνει στην γιαγιά του με ένα καλάθι που περιέχει κρασί. Φυσικά, αυτό θεωρήθηκε πως σπρώχνει τα ανήλικα παιδιά στο αλκοόλ.
– «Ο ένας λαγός είναι άσπρος και ο άλλος μαύρος, κάτι που προβάλλει την επιμιξία». Ο λόγος για το εικονογραφημένο παιδικό μυθιστόρημα «Ο Γάμος του λαγού» του Garth Williams.

Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τέλος, δεν ήταν λίγα τα αμφιλεγόμενα βιβλία, που προκάλεσαν αντιδράσεις και ανέδειξαν τις τάσεις σφιχτής λογοκρισίας σε ορισμένες περιοχές. Για παράδειγμα, η Ιρλανδία κρατά τα σκήπτρα, ως η πιο «αυστηρή λογοκριτικός» χώρα. Το λεύκωμα «Sex» της Μαντόνα δεν έφτασε ποτέ στα ράφια των ιρλανδέζικων βιβλιοπωλείων. Η Γερμανία, επίσης, δεν πάει πίσω, διατηρώντας ακόμη και σήμερα εκατοντάδες απαγορεύσεις βιβλίων σε ισχύ.

Στην χώρα μας είναι ακόμη νωπές οι μνήμες από την καύση αντιτύπων του βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη «Μι στη νιοστή» από ανθρώπους και κληρικούς, επειδή ανέφερε την Μαρία Μαγδαληνή. Τέλος, ο «Κώδικας ντα Βίντσι» του Νταν Μπράουν, ένα από τα πιο εμπορικά αναγνώσματα της τελευταίας δεκαετίας επιχειρήθηκε να απαγορευτεί και προκάλεσε κύμα αντιδράσεων ανά τον κόσμο. Οι μυθοπλαστικές του εκδοχές για την πραγματική ιστορία του Χριστιανισμού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της λογοκρισίας.

Όπως και να έχει, πάντως, «κάθε βιβλίο που καίγεται, φωτίζει τον κόσμο», όπως είχε δηλώσει ο Αμερικανός λογοτέχνης του 19ου αιώνα Ralph Waldo Emerson. Συνήθως η λογοκρισία ενός βιβλίου έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς μερικά από τα μεγαλύτερα και πιο επιδραστικά βιβλία όλων των εποχών βρέθηκαν κάποια στιγμή στις απαγορευμένες λίστες.

Leave a comment

Filed under Uncategorized