δημοσιογραφία

δημοσιογραφία
Δημοσιογραφία είναι η συγκέντρωση ειδήσεων και πληροφοριών, και η διάδοση τους με στόχο την κατά το δυνατόν ορθή πληροφόρηση των πολιτών. Η δημοσιογραφία εμπεριέχει την υποκειμενική άποψη αυτού που την ασκεί, από τον τρόπο διαμόρφωσης ή παρουσίασης των συγκεντρωμένων πληροφοριών, μέχρι τον άμεσο σχολιασμό τους. Όποιος ασκεί τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα υπόκειται στον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ένωσης συντακτών στην οποία ανήκει.

Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η δημοσιογραφία καλύπτουν όλα τα ζητήματα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Το επάγγελμα του δημοσιογράφου θεωρείται από κάποιους λειτούργημα από την άποψη ότι ο δημοσιογράφοςεπιτελεί κοινωνικό έργο, εργάζεται προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας και συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

επικοινωνία:ταλέντο ή γνώση ή και τα δύο;

επικοινωνια
Tαλέντο ή γνώση ή και τα δύο;
από Βασίλειος-Περικλής Μουρδουκούτας – Κυριακή, 9 Οκτώβριος 2016, 11:30 πμ

Το ερώτημα:
“Η επικοινωνία είναι ταλέντο, δηλαδή ή το έχεις ή δεν το έχεις, ή είναι κάτι που μπορείς να το διδαχθείς και το μαθαίνεις;”

από Ευθαλία Θεοδωρίδη

Η δεξιότητα της αποτελεσματικής επικοινωνίας, νομίζω ότι είναι επίκτητη κι ότι μπορεί να διδαχθεί με πρώτο και βασικό σχολείο την οικογένεια. Όπως είπε ο Φρόυντ “είμαστε τα παιδικά μας χρόνια”. Όσοι υπήρξαν “τυχεροί” να βιώσουν καθημερινά την ενσυναίσθηση σε ένα περιβάλλον αποδοχής με συναισθηματικά νοήμονες ανθρώπους, έχουν ήδη ένα σημαντικό “βιογραφικό”, που συνεχώς το εμπλουτίζουν και το εξελίσσουν. Οι υπόλοιποι πρέπει να το χτίζουν με κόπο, μέσα από την διαδικασία αυτεπίγνωσης αρχικά, και την επιθυμία για την τροποποίηση της αντίληψης για τους άλλους και της συμπεριφοράς απέναντί τους. Η επικοινωνία είναι μια τέχνη και οι καλύτεροι δάσκαλοι είναι οι, ήδη, εκπαιδευμένοι γονείς. Παρόλαυτά, ακόμη κι αν το άτομο δεν μπορεί να αλλάξει στις πολύ στενές σχέσεις πχ συντροφικότητα, μπορεί ωστόσο να υιοθετήσει νέους τρόπους προσέγγισης σε διαπροσωπικές σχέσεις πιο αποστασιοποιημένες, να μάθει δλδ να προσαρμόζει τους κοινωνικούς κανόνες που ισχύουν στο ανάλογο πολιτισμικό πλαίσιο και να βελτιώσει την ποιότητα των σχέσεων. Τα μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης θα έπρεπε να διδάσκονται συστηματικά στα σχολεία καθώς και μαθήματα έκφρασης πχ θέατρο.

από Ευδοξία Σούμπουρου

Συμφωνώ κι εγώ με την Ευθαλεια.οι βάσεις μπαίνουν από την οικογένεια και το κοινωνικό και εκπαιδευτικο περιβάλλον . θεωρώ επίσης ότι όσο ταλέντο και να υπάρχει αν δεν κατακτηθουν κάποια βασικά εργαλεία επικοινωνίας και δεν υπάρχει θεωρητική βάση δύσκολα το ταλέντο αυτό θα αναδειχθεί.επίσης η πολύ δουλειά και εξάσκηση παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο καθώς και η παρατηρητικοτητα των ανθρωπίνων σχέσεων. Η επικοινωνία εντέλει είναι επιστήμη του “ανθρώπου “όσο καμία άλλη .

από Χριστίνα Λιναρδάκη

Όταν λέμε “ταλέντο” εννοούμε, φαντάζομαι, την ιδιοσυγκρασία και το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πιο εξωστρεφείς και άρα πιο “επικοινωνιακοί” από άλλους. Ακόμη και γι’ αυτούς όμως, όπως και για όλους τους υπόλοιπους, αυτό που χρειάζεται είναι αυτοπεποίθηση: η αυτοπεποίθηση βοηθά να βρει κανείς τη φωνή του και να επικοινωνήσει. Προσωπικά ζηλεύω πραγματικά τους ανθρώπους που επικοινωνούν με φυσικότητα, τολμούν δηλαδή να είναι ο εαυτός τους, και μιλούν με αυθεντικό τρόπο.
Στο ζήτημα της αυτοπεποίθησης, για να επιστρέψω στο ερώτημα, σίγουρα βοηθά πολύ η οικογένεια και η εκπαίδευση, όπως ήδη ειπώθηκε, χωρίς ωστόσο αυτοί να είναι οι μοναδικοί παράγοντες που παίζουν ρόλο: τον εαυτό μας και τη φωνή μας πολλοί τη βρήκαμε πολύ αργότερα στο μονοπάτι μας, κάποιες φορές χωρίς καμία βοήθεια ή διδαχή από την οικογένεια, απλώς επειδή θέλαμε πολύ να γίνουμε κάτι. Οπότε, στο ερώτημα της συναδέλφου, προσωπικά θα απαντούσα με σιγουριά “διδάσκεται”, χωρίς ωστόσο να παραπέμπω στις θεωρητικές βάσεις κατ’ ανάγκην…

από Αναστασία Αγραφιώτη

Παλιότερα κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο ένα βίντεο, το οποίο έδειχνε σε κοντινό πλάνο ένα παιδί καμηλοπάρδαλη να ρωτάει τη μαμά καμηλοπάρδαλη γιατί έχει τόσο ψηλά πόδια, τόσο ψηλό λαιμό, κλτ κ η μαμά του εξηγούσε ότι όλα αυτά το βοηθάνε να τρέχει, να τρέφεται, κτλ. Στο τέλος βλέπαμε την εικόνα από απόσταση. Τα δύο ζώα ήταν σ ένα κλουβί κ η τελευταία ερώτηση του παιδιού ήταν: “αφού είμαι έτσι γι αυτούς τους λόγους, τότε τι κάνω κλεισμένος εδώ μέσα”; Και το δίδαγμα ήταν: ό,τι χαρακτηριστικά και να έχουμε, δε μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε αν δε βρεθούμε στο κατάλληλο περιβάλλον. Η δυνατότητα λοιπόν για αποτελεσματική επικοινωνία μπορεί να είναι και προδιάθεση, ταλέντο, δεν μπορεί όμως να γίνει ικανότητα αν δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον, οι κατάλληλες συνθήκες, η κατάλληλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αν πάλι δεν υπάρχει αυτή η προδιάθεση, οι κατάλληλες συνθήκες, η διδασκαλία είναι αυτή που μπορεί να μας οπλίσει με τις “τεχνικές” ικανότητες να γίνουμε όσο το δυνατόν αποτελεσματικότεροι στην επικοινωνία μας.

από Έλενα Σέργη

Η επικοινωνία θεωρώ ότι είναι ένα ταλέντο το οποίο.. διδάσκεται, αρκεί να έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Αναμφίβολα η οικογένεια αποτελεί το πρώτο πεδίο κοινωνικών σχέσεων, ενώ το σχολείο και το πανεπιστήμιο ενισχύουν το πεδίο αυτό. Όμως, εναπόκειται σε εμάς τους ίδιους πόσο θέλουμε να μάθουμε και να αναπτυχθούμε.

από Χρυσούλα Μαρκεσίνη

Η επικοινωνία μπορεί να είναι ένα ταλέντο που διαθέτει κάποιος,με την έννοια να μπορεί εύκολα να συνδεθεί σε έναν κύκλο ανθρώπων,να γίνειαποδεκτός, να κάνει νέες γνωριμίες ,να επιτυγχάνει με ευκολία να πείθει ή να πραγματοποιεί ότι θέλει,να είναι αρεστός και προσεγγίσιμος,να έχει πρόσβαση προς τον κόσμο που απευθύνεται ,με τον τρόπο,το λόγο την προς τα έξω εικόνα του.Αυτό μπορεί να είναι ένα χάρισμα που διαθέτει κάποιος. Όμως, όλοι μας είμαστε ο εσωτερικός εαυτός μας και ταυτόχρονα αυτό που θέλουμε να βλέπουν οι άλλοι, σε εμάς. Η παρουσία μας,προς τα έξω,η εικόνα μας,αν μιλάμε γρήγορα,έντονα,δυνατά…αν κάνουμε χειρονομίες για να επικοινωνήσουμε,αν διαλέγουμε αυτό ή εκείνο το στυλ ντυσίματος, είναι θέμα επιλογών.Μπορούμε να βελτιώσουμε,με γνώσεις και τεχνικές την επικοινωνία μας.Αναζητώντας αποτελεσματικότερους τρόπους επιρροής και διαβάζοντας η γνώση γίνεται μάθηση.Η επικοινωνία είναι ταλέντο και γνώση.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Επικοινωνία

Επικοινωνία είναι η διαδικασία της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ δύο ή περισσοτέρων μερών για τα οποία η πληροφορία έχει νόημα, οπότε αποκτά νόημα και η ανταλλαγή της ως πράξη. Επικοινωνία έχουμε για παράδειγμα μεταξύ έμβιων όντων με την ανταλλαγή σκέψεων, μηνυμάτων, συναισθημάτων ή πληροφορίας μέσω της ομιλίας, της εικόνας, της γραφής, της συμπεριφοράς κλπ.

Η επικοινωνία είναι η διαδικασία με την οποία ένας πομπός Α (άνθρωπος ή ομάδα) μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες ή συναισθήματα σε ένα δέκτη Β (άνθρωπος ή ομάδα) με στόχο να ενεργήσει πάνω του με τρόπο ώστε να προκαλέσει σε αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων ή συναισθημάτων και σε τελική ανάλυση να επηρεάσει την κατάστασή του και τη συμπεριφορά του [1].

Η επικοινωνία είναι μια διαδικασία ανταλλαγής μηνυμάτων που δεν συμβαίνει απαραίτητα μεταξύ ανθρώπινων όντων, αλλά κάθε οργανισμού ή μηχανής που είναι σε θέση να λάβει και να στείλει μηνύματα ή σήματα που επενεργούν στην πνευματική ή φυσική του κατάσταση ή στη συμπεριφορά του. Η επικοινωνία μπορεί να είναι είτε αυθόρμητη και φυσική είτε (όταν αφορά ανθρώπινη κατασκευή) προσχεδιασμένη και κωδικοποιημένη συνειδητά και προσεκτικά.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Σεμινάριο Ολογραφίας

Ένα σεμινάριο φαντασίας στον μαγικό κόσμο του μέλλοντος.
Η ολοένα αυξανόμενη τεχνολογική πρόοδος μας προετοιμάζει για το μέλλον της επικοινωνίας που θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά.
Μια πολύ μεγάλη πρόκληση είναι η αξιοποίηση όλης αυτής της φουτουριστικής κουλτούρας που καλλιεργείται και αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς.
Η ολογραφία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της επικοινωνίας του μέλλοντος.
Τι είναι όμως ολογραφία?
Προέρχεται , από τις ελληνικές λέξεις ΟΛΟΝ και ΓΡΑΦΕΙΝ, είναι μια τεχνική για την καταγραφή των φωτεινών κυμάτων που ανακλώνται από ένα αντικείμενο.

Το ολόγραμμα όταν φωτισθεί με κατάλληλο τρόπο, αναπαράγει ένα ακριβές τρισδιάστατο είδωλο-αντίγραφο του αντικειμένου.
Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε όλους όσοι αγαπούν τις τεχνολογικές καινοτομίες και τον συνδυασμό των επιστήμων σε μια μοναδική εμπειρία. Μια εμπειρία που προβλέπει το μέλλον!

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Άρωμα βιβλίου

Άρωμα βιβλίου
Edition
Le livre numérique, l’innovation dont personne ne veut vraiment par Edouard Laugier

‘’Το ψηφιακό βιβλίο, μια τεχνολογική εξέλιξη που κανείς πραγματικά δεν επιθυμεί’’
http://www.lenouveleconomiste.fr

Στο παρόν δοκίμιο θα μελετηθεί και θα αναλυθεί το άρθρο της εφημερίσας ‘’le nouvel economiste’’ που αναλύει με σαφήνεια τη νέα εποχή που ανατέλλει για το βιβλίο στα πλαίσια της ψηφιακής επικοινωνίας και προσεγγίζει με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πλευρές που επιφέρει η αλλαγή που συντελείται.
Στα πλαίσια της συνεχιζόμενης και ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας που χαρακτηρίζει την εποχή μας, η πληροφορία και η επικοινωνία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καθημερινότητα του ανθρώπου και της κοινωνίας σε όλους τους τομείς.
Οι παραδοσιακοί τρόποι επικοινωνίας αλλάζουν μορφή και καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες νέων και εξελιγμένων μέσων επικοινωνίας όπως η τηλεφωνική, γραπτή επικοινωνία αλλά και το τρόπος μετάδοσης της γνώσης όπως το βιβλίο. Το βιβλίο παίζει εναν πολύ σημαντικό ρόλο ως μέσο επικοινωνίας και μετάδοσης γνώσεων σε διεθνές επίπεδο.
Στη παρούσα παρουσίαση θα μελετηθεί και θα αναλυθεί ακριβώς αυτός ο τομέας. Το παραδοσιακό σε όλους μας βιβλίο μεσά στην δείνη της εξέλιξης της ψηφιακής εποχής και η μεταλλαγή του στο νέο ψηφιακό βιβλίο.
Ο συγγραφέας του άρθρου δέχεται ότι η τεχνολογική επανάσταση μπορεί να υποδουλώσει σε νέες ιδεολογίες. Τονίζει όμως ότι αυτή η επανάσταση δε μπορεί όμως να αποδεσμεύσει σε άμεσο χρόνο τους παραδοσιακούς αναγνώστες, από την συνήθεια του φυλλομετρήμετος και την απόλαυση της ανάγνωσης ενός παραδοσιακού βιβλίου.
Παρ ολα αυτά τονίζει ότι το ψηφιακό βιβλίο, e-book, κερδίζει όλο και μεγαλύτερο χώρο στην αγοραστική και εκδοτική αγορά, προκαλώντας θεαματική αλλαγή στο αναγνωστικό κύκλωμα.
Τι ακριβώς είναι το ψηφιακό βιβλίο; Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης, το ψηφιακό βιβλίο αποτελεί ένα κείμενο που βρίσκεται αποθηκευμένο σε ηλεκτρονική μορφή και δύναται προς ανάγνωση μέσω μιας ηλεκτρονικής συσκευής, όπως το Reader της Sony και το Kindle της Amazon, χωρίς σύνδεση με υπολογιστή.
Το άρθρο της‘’le nouvel economiste’’ αναφέρει ότι στην έναρξη της νέας αυτής εποχής στον τομέα των εκδόσεων, τα βιβλία, τα κείμενα, οι συγγραφείς, οι εκδοτικοί οίκοι, τα πνευματικά δικαιώματα, μπαίνουν σε μια διαδικασία σαρωτικού μετασχηματισμού.
Το άρθρο περνάει στην οικονομική ανάλυση αναφέροντας ότι τα ψηφιακά βιλία είναι φθηνότερα από τα παραδοσιακά τυπωμένα βιβλία κάτι που αποτελεί σημαντικό γεγονός στο θέμα της αγοράς .Προσφάτως η Google αποφάσισε να περάσει στην ψηφοποίηση εκατομμυρίων τίτλων βιβλίων με αποτέλεσμα την άμεση κινητοποίηση συγγραφέων και εκδοτών.
Επίσης επισημαίνει και αναλύεει τα οικονμικλα πλεονεκτήματα και μειονεκτιμεατα του ψηφιακού βιβλίου αναφέροντας το μηδενικο κοστος παραγώγης και εργασίας και μηδενικης φθοράς και όγκου.
Η οικονομική αξία ενός τυπωμένου βιβλίου είναι δικαιολογημένη λόγω της αντίσοιχης εργασίας που επιβάλλεται για την εκτύπωση του.Η νέα εποχή στο βιβλίο στον τομέα της αγοράς δημιουργεί αμέτρητα ερωτήματα και πολλά προβλήματα όπως ποια βιβλία μπορούν να ‘’κατεβάζουν’’ οι αναγνώστες τι απαγορεύεται και τι επιτρέπεται με τα πνευματικά δικαιώματα.Η παράνομη ανάρτηση θα αποτελέσει και την καταστροφή για τον εκδοτικό οίκο και τον συγγραφέα.Θα χρειαστεί ναδημιουργηθεί ένας τρόπος προστασίας και συννενόησης που θα επιτύχει την ισσοροπία ανάμεσα στους συγγραφείς καιτο διαδίκτυο
Παρ ολα αυτά οι περισσότεροι αναγνώστες παραμένουν παραδοσιακοί και πιστοί στην ιεροτελεστία της δαδικασίας επιλογής ενός βιβλίου απο τα ράφια του βιβλιοπωλείου.Η μυρωδια η αφή η φυλλομέτρηση και η χαρά της ανάγνωσης η τσάκιση η υπογ΄ραμμιση ο σελιδοδείξτης δεν είναι ακόμα έτοιμοι να παραδόσουν τα όπλα.
Ολα αυτά καθιστούν την αναγνωση των βιβλίων μια ηδονική και μευθστική πράξη όλες τις αισθήσεις βιβλιόφιλου. Αυτή την πανδαισία των αισθήσεων φοβάται μη χάει ο μέσος αναγνώστης με την την εισαγωγή των e-books, ψηφιακών βιβλίων.
Θα πρέπει παρολα αυτά να διατηρούμε και μια κριτική ματιά διότι στην εποχή της τεχνολογίας και των τεχνολογικών εξελίξεων η παραδοσιακή επικοινωνία προσαρμόζεται αλλάζει μορφή και περνάει σην ψηφιακή εποχή. Ο Ουμπέρτο Εκο, σε σχολιασμό του για τα φαινόμενα των βιβλιακών φαινομένων, εναντιώνεται με το κύμα διαμαρτυρίας που ξεσηκώνει το ψηφιακό βιβλίο.
‘’Ολοι μιλούν και γράφουν εναντίον του ψηφιακού βιβλίου, λέει ο Εκο, χωρίς κανένας στην πραγματικότητα να ξέρει ή να είναι σε θέση να φανταστεί τι όντως εστί ψηφιακό βιβλίο.’’
Ισως το τέλος του τυπωμένου βιβλίου να μην έρθει στην πραγματικότητα αλλά στην εποχή της ψηφιακής επικοινωνίας και της ηλεκτρονικής πραγματικότητας ωστόσο, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ανάπτυξη του ψηφιακού βιβλίου είναι μια πορεία χωρίς επιστροφή.
ποιο είναι το μέλλον?
Στο άρθρο του ο Edouard Laugier κάνει αναφορά στο μέλλον του ψηφιακού βιβλίου και υποστηρίζει ότι ο κόσμος των εκδόσεων αναπόφευκτα θα ‘’χτυπηθεί’’,αν δεν έχει ληδη χτυπηθεί, από το ψηφιακό τσουνάμι.Οι εκδόσεις είναι όπως κάθε αλλη επιχείρηση θα χρειαστεί να κάνουν σταρτ απ για να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες.
Αυτό που πρόκειται να χάθει,αν χαθεί, δεν είναι η ανάγνωση και η μελέτη αλλά η αίσθηση της κατοχής μιας σπάνιας η παλαιας εκδοσης βιβλίου ή και η απόκτηση μιας προσωπικής αφιέρωσης από τον συγγραφέα ενός βιβλίου αλλά και η ικανοποίηση της απόκτησης ενός τυπωμένου βιβλίου.
Μπορεί το ψηφιακό βιβλίο να συναγωνιστεί το παραδοσιακό βιβλίο σε αυτά;
Επισης ενας άλλος τομέας που θα δοκιμαστεί είναι αυτός της τυπογραφία που ετοιμλαζεται να παραχωρήσειτη θέση της στο ψηφιακό σύμπαν ενώ αυτός της παιδείας δέχεται ίσως την μεγαλύτερη επανάσταση.
Σήμερα πολλές δημόσιες και πανεπιστηιακές βιβλιοθήκες αγοράζουν ηλεκτρονικά βιβλία ωστε να δίνεται η δυνατότητα ανάγνωσης από πολλούς χρήστες χωρίς φυσική παρουσία. Όλο και περισσότερο οι Νέες Τεχνολογίες διεισδυοθν στον τομέα της εκπαίδευσης.Καιποιο παοτελει τοβασικτερο ό εργαλειο της εκπαιδευσης αν οχι το βιβλίο?

Με την χρήση του ψηφιακού βιβλίου οι νέοι μεταφέρονται σε μια γνώριμη περοχή (την ηλεκτρονική οθόνη και πλήκτρα) παίζοντας με τους δικούς τους όρους χωρίς να υποστούν την εκπληξη της ξαφνικής μεταπήδησης από τον ψηφιακό χώρο στην ακινησία της τυπωμένης σελίδας.
Η ευκολία της χρήσης του ψηφιακού βιβλίου λειτουργεί ως πολύτιμο εργαλείο στα χέρια της μάθησης
Και πράγμστι στον τομέα αυτό, η τεχνολογία προσφέρει πολλά στους μαθητές αλλά και οτυς εκπαιδευτικούς.Σημαντικό επίσης είναι ότι στα παιδιά με ειδικές ανάγκες ανοίγοναι νέοι ορίζοντες και κόσμοι στον τομέα της μάθησης ενώ ο αναλφαβητισμός θα μπορέσει να καταπολεμηθεί.
Συλλογιζόμενοι όλα τα παραπάνω δε μπορούμε να μιλήσουμε για επικράτηση του ενός είδους βιβλίου ή του άλλου. Το άρθρο αναφέρει ότι το παραδοσιακό βιβλίο κατέχει ακόμα την πρώτη θέση στην προτίμηση του κοινού αλλά επικοινωνία αλλάζει και μαζί της και όλες οι παραδοσιακές μόρφες επικινωννίας όπως τι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Πηγές

• Βιβλίο, Η τέχνη της προσωπικής επικοινωνίας, Greta Muller – Dioptra.gr
https://www.dioptra.gr/Vivlio/…/I-texni-tis-prosopikis-epikoinonias.

• Le livre numérique, l’innovation dont personne ne veut vraiment
http://www.lenouveleconomiste.fr/le-livre-numerique-linnovation-dont-personne-ne-veut-vraiment
http://www.culturenow.gr

• Nέες Tεχνολογίες στην Εκπαίδευση
https://economu.wordpress.com

• Η ανάδυση του ψηφιακού βιβλίου
http://www.enet.gr/

• Ψηφιακη ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ – Τι σημαίνει Επικοινωνία; Ποια είναι …
http://www.oxigono.gr/?kanw=book&id=3

• ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ
http://digilib.teiemt.gr/

Leave a comment

Filed under προβληματισμοί

Απαγορευμένα βιβλία: Συγγραφείς στην μαύρη λίστα

Από την «Κοκκινοσκουφίτσα» μέχρι τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του Διαφωτισμού, τα πιο φωτισμένα μυαλά της ανθρωπότητας είδαν τις σελίδες που συνέγραψαν να καίγονται από αφώτιστους ανθρώπους. Δείτε τα κορυφαία θύματα της λογοκρισίας ανά τους αιώνες.

Απαγορευμένα βιβλία: Συγγραφείς στην μαύρη λίστα
Δημοσίευση | 25 Νοεμβρίου 2010
Παλαιότερο των 360 ημερών
5 0 2
του Γιώργου Κόκουβα

Σήμερα θεωρείτε αυτονόητο να μπορείτε να διαβάζετε ελεύθερα αυτές τις γραμμές. Δεν ίσχυε, όμως, πάντα το ίδιο για κορυφαία βιβλία, οι φωτισμένοι συγγραφείς των οποίων είδαν το έργο τους να γίνεται προσάναμμα, στον βωμό του συντηρητισμού.

«Έχουμε το φυσικό δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τις πένες μας, όπως τις γλώσσες μας, με δική μας ευθύνη», είχε πει το 1764 ο Βολταίρος. Αλλά, φευ! Όχι μόνο δεν τον άκουσαν, αλλά ήταν από τους πρώτους που τοποθετήθηκαν «στο πυρ το εξώτερον» από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Ας πάρουμε τα πράγματα με την –χρονολογική- σειρά τους. Πρώτο μεγάλο πλήγμα στα γραπτά… που δεν έμειναν, ήταν αυτό της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ο περίφημος «ναός της γνώσης» της Αιγύπτου περιείχε ως γνωστόν μια σειρά βιβλίων, που είχαν μπει στην «μαύρη λίστα» της εποχής. Η πυρκαγιά και η καταστροφή -“μετακόμιση” για άλλους- της Βιβλιοθήκης έμεινε ανεξιχνίαστη για πάντα, αλλά οι προσπάθειες των Χριστιανών και Ρωμαίων να καταπολεμήσουν την αρχαία παράδοση είναι ακόμη γνωστές.

Στην Κίνα, τον 3ο αιώνα π.Χ., συναντάμε το επόμενο κρούσμα απαγόρευσης, αυτή την φορά σε βάρος του μεγάλου φιλοσόφου Κομφούκιου. Με τα «Ανάλεκτά» του έγινε πρότυπο διαβίωσης για πολλές γενιές Κινέζων. Ωστόσο, το 250π.Χ., το περίφημο βιβλίο με τον λόγο του κάηκε από τον Κινέζο Αυτοκράτορα, και μαζί του κάηκαν όσοι βρέθηκαν να έχουν στην κατοχή τους το συγκεκριμένο γραπτό.

Ο Αριστοφάνης με τις ελευθερόστομες κωμωδίες του δεν διώχθηκε στην αρχαία Αθήνα. Έπρεπε να περάσουν περίπου 24 αιώνες για να το πάθει κι αυτό. Υπό το καθεστώς δικτατορίας στην Ελλάδα της χουντικής επταετίας, η Λυσιστράτη απαγορεύτηκε ως αντιμιλιταριστικό έργο. Μαζί της, βέβαια, στην μαύρη λίστα των συνταγματαρχών μπήκαν πολλά βιβλία και είδη τέχνης. Το «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ ήταν από τα πρώτα που μπήκαν στο στόχαστρο, όπως και όλα όσα είχαν την παραμικρή αναφορά σε κομμουνιστικές ιδέες.

Από τον Μεσαίωνα στο σήμερα
Τα Μεσαιωνικά χρόνια δεν φημίζονται για τον προοδευτισμό τους. Ωστόσο, όπως είχε πει ο Σίγκμουντ Φρόυντ, «Τι πρόοδο έχουμε κάνει… Τον Μεσαίωνα θα με έκαιγαν. Τώρα κάνουν σειρά για να κάψουν τα βιβλία μου». Έτσι, η Ευρώπη πέρασε από τα σκοτεινά μεσαιωνικά χρόνια στα σκοτάδια του γερμανικού ναζισμού. Ο Χίτλερ δεν δίστασε, για τις ανάγκες της αντι-εβραϊκής προπαγάνδας του να ρίξει στην πυρά το πνευματικό έργο των Αϊνστάιν, Μπέντζαμιν, Μπρεχτ, Κάφκα, Ένγκελς, Μαρξ και Τρότσκι. Δείτε όλη την λίστα εδώ.

Λίγες δεκαετίες πριν, ο Μαρκ Τουέιν έγραψε το αριστούργημά του «Τομ Σόγερ». Οι περιπέτειες του ανήλικου ήρωα και του φίλου του Χακ Φιν έγιναν κόκκινο πανί σε πολλές αμερικανικές πολιτείες, επειδή υποτίθεται πως προωθούσαν την ανυπακοή των μικρών παιδιών.

Ένα τεράστιο κεφάλαιο λογοκρισίας και απαγόρευσης βιβλίων αφορά ασφαλώς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το «Index Librorum Prohibitorum» (Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων) που εξέδωσε η εκκλησιαστική αρχή, για να ορίσει τα «επικίνδυνα» για την πίστη των μελών της συγγράμματα, ανανεωνόταν συνεχώς από τον 16ο ως τον 20ο αιώνα και περιλαμβάνει λογοτεχνικό πλούτο μοναδικής ποικιλίας. Ιδού:

Από την πλευρά των επιστημών, «μαύρα πρόβατα» για την Καθολικισμό κρίθηκαν ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος. Φυσικά, οι εξωφρενικές(!) αστρονομικές τους αναζητήσεις ήταν άκρως αιρετικές. Από φιλοσοφικής πλευράς, καμένες σελίδες γνώρισαν, μεταξύ άλλων, ο Ντεκάρτ, ο Ντιντερό, ο Έρασμος, ο Καντ, ο Λοκ, ο Ρουσώ και ο Βολταίρος. Από λογοτέχνες, μισητοί για το Βατικανό ήταν ο «δικός μας» Νίκος Καζαντζάκης, με τον «Τελευταίο πειρασμό», ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Καζανόβα, ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο Ουγκώ, ο Ζολά και πολλοί πολλοί ακόμα. Δείτε τους όλους εδώ.

Εκτός, όμως, από τον θρησκευτικό ζήλο στην απαγόρευση βιβλίων, εξωφρενικές δικαιολογίες για να αποσύρουν βιβλία από την κυκλοφορία βρήκαν και πολλές πολιτείες και κράτη κατά τον 20ο αιώνα. Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές;
– Οι «Χίλιες και μία νύχτες» προκάλεσαν κύμα βιασμών στο Κάιρο, γι’ αυτό και απαγορεύτηκαν στην Αίγυπτο.
– Ο Ταρζάν ζούσε με την Τζέιν «μέσα στην αμαρτία». Γι’ αυτό, η ιστορία του Edgar Rice Burroughs γνώρισε λογοκρισία.
– Στο γνωστό παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας των αδερφών Γκριμ, αναφέρεται ότι το κοριτσάκι πηγαίνει στην γιαγιά του με ένα καλάθι που περιέχει κρασί. Φυσικά, αυτό θεωρήθηκε πως σπρώχνει τα ανήλικα παιδιά στο αλκοόλ.
– «Ο ένας λαγός είναι άσπρος και ο άλλος μαύρος, κάτι που προβάλλει την επιμιξία». Ο λόγος για το εικονογραφημένο παιδικό μυθιστόρημα «Ο Γάμος του λαγού» του Garth Williams.

Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τέλος, δεν ήταν λίγα τα αμφιλεγόμενα βιβλία, που προκάλεσαν αντιδράσεις και ανέδειξαν τις τάσεις σφιχτής λογοκρισίας σε ορισμένες περιοχές. Για παράδειγμα, η Ιρλανδία κρατά τα σκήπτρα, ως η πιο «αυστηρή λογοκριτικός» χώρα. Το λεύκωμα «Sex» της Μαντόνα δεν έφτασε ποτέ στα ράφια των ιρλανδέζικων βιβλιοπωλείων. Η Γερμανία, επίσης, δεν πάει πίσω, διατηρώντας ακόμη και σήμερα εκατοντάδες απαγορεύσεις βιβλίων σε ισχύ.

Στην χώρα μας είναι ακόμη νωπές οι μνήμες από την καύση αντιτύπων του βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη «Μι στη νιοστή» από ανθρώπους και κληρικούς, επειδή ανέφερε την Μαρία Μαγδαληνή. Τέλος, ο «Κώδικας ντα Βίντσι» του Νταν Μπράουν, ένα από τα πιο εμπορικά αναγνώσματα της τελευταίας δεκαετίας επιχειρήθηκε να απαγορευτεί και προκάλεσε κύμα αντιδράσεων ανά τον κόσμο. Οι μυθοπλαστικές του εκδοχές για την πραγματική ιστορία του Χριστιανισμού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της λογοκρισίας.

Όπως και να έχει, πάντως, «κάθε βιβλίο που καίγεται, φωτίζει τον κόσμο», όπως είχε δηλώσει ο Αμερικανός λογοτέχνης του 19ου αιώνα Ralph Waldo Emerson. Συνήθως η λογοκρισία ενός βιβλίου έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς μερικά από τα μεγαλύτερα και πιο επιδραστικά βιβλία όλων των εποχών βρέθηκαν κάποια στιγμή στις απαγορευμένες λίστες.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Το έντυπο βιβλίο στην εποχή της τεχνoλογίας και της ψηφιακής επικοινωνίας.

Το έντυπο βιβλίο στην εποχή της τεχνλογίας και της ψηφιακής επικοινωνίας.
Ο John Hoyer Updike Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και κριτικός προς το τέλος της ζωής του εξέφραζε την απαισιοδοξία του για το μέλλον του βιβλίου.Χαρακτηριστικά έγραφε «ποιος, σ’ αυτό το αδιανόητο μέλλον, όταν θα είμαι νεκρός, θα διαβάζει;»
Οι νέες τεχνολογίες της πληροφόρησης και επικοινωνίας έχουν πια εδραιωθεί και ακόμη και ο Γάλλος θεωρητικός και κριτικός της λογοτεχνίας, φιλόσοφος και γλωσσολόγος Roland Barthes,δεν μπορούσε να διανοηθεί την έκταση και την επιρροή που θα είχε η ανάπτυξη των και το βάθος των τεχνολογικών εξελίξεων, στην επικοινωνία.Η αλλαγή της αναγνωστικής συμπεριφοράς είναι γεγονός ενώ το βιβλίο στηνεποχή της τεχνολογίας αποτελεί ένα κείμενο ύφανσης νοημάτων και όχι μια μια αυθύπαρκτη οντότητα.

Τα ευχάριστα νέα είναι ότι έντυπο βιβλίο όχι απλώς επιβιώνει και αντιστέκεται στην ν[εα ψηφιακή εποχή ως μέσο μετάδοσης γνώσης και επικοινωνίας
Η ανακάλυψη του Γουτεμβέργιου είχε ως αποτέλεσμα την παγκοσμιοποίηση της γνώσης,ενώ στη σύγχορνη ψηφιακή εποχή οι ψηφιακές υπηρεσίες της Google προσφέρουν τις ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες όπως η Questia, ή τα συνεργατικά σχήματα όπως το Project Muse δίνοντας σημαντική πρόσβαση σε ηλεκτρονικές πηγές και βιβλία
Αυτή η τεράστια αλλάγή που επιφέρει με την είσοδο της η νέα εποχή θέτει βασικά ερωτήματα για την νέα κατεύθυνση στην οποίας μας οδηγεί η αλλαγή των όρων επικοινωνίας.
Η διάδοση της γνώσης, της πληροφόρησης,η εκπαιδευτική διαδικασία ο διαλόγος αλλάζουν μορφή καθολικά. Ο Αμερικανός ιστορικός Αντονι Γκράφτον στην προσπάθεια του να κατανοήσει το νόημα των αλλαγών που συντελούνται αναφέρει ‘’στα παλιρροϊκά κύματα των παραδοσιακών βιβλίων και των νέων μέσων που μας χτυπάνε, ο συγγραφέας, εραστής των παλαιών βιβλιοθηκών αλλά και οραματιστής των εντυπωσιακών δυνατοτήτων που διανοίγει το ψηφιακό μας μέλλον, ιχνηλατεί τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία αυτής της εξέλιξης’’.
Ο Γκράφτον καθησυχάζει τους αναγνώστες με την επιβεβαίωση ότι ο έντυπος τύπος και το βιβλίο δεν θα ‘’πεθάνουν’’ακόμα.
Οι λάτρεις του βιβλίου της ύλης τους της μυρωδίας τους έχουν ακόμα πολλές ελπίδες.
Ωστόσο, η συνύπαρξη του διαχρονικού και σύγχρονου φαίνεται να είναι η ιδανική λύση,η χρυσή τομή.Ακόμη και οι βιβλιοθήκες υπάρχουν ήδη σήμερα σε ψηφιακή μορφή χωρίς να αυτό να σημαίνει την κατάργηση των μεγάλων βιβλοθηκών που είναι και χώροι κοινωνικοποίησης, ενημέρωσης, μελέτης και προβληματισμού.

Γιατί η σχέση μας με την τεχνολογία, το δαδίκτυο και την επικοινωνία στην ψηφιακή εποχή μπορεί να είναι παθητική ή ενεργιτική.Η εντ’υπωση που δημιουργεί η εικόνα είναι πολύ δυνατή ενώ ξεφεύγει η λεπρτομέρεια υποσκείζεται η νοητική σύλληψη και θυσιάζεται η γραμμική ακολουθία.
Στο τυπωμένο χαρτί όμως αποτυπώνεται η σταθερότητα της ύλης και συντελείται ένας άξονας χρόνου: το γύρισμα των σελίδων η υπογράμιση η αφή αποτελούν μια η οποία αποτελεί και την βαθύτατα εσωτερική διάσταση της παραδοσιακής ανάγνωσης.
Για τον λόγο αυτό το έντυπο βιβλίο θα παραμένει το βασικότερο μέσο διάδοσης της γνώσης, προνομιακό μέσο επικοινωνίας, και συγκρότησης του εγώ.

http://www.kathimerini.gr/751300/article/politismos/vivlio/to-entypo-epimenei-epiviwnei-antisteketai

Leave a comment

Filed under προβληματισμοί